پارادایم

اومدیم با یه هوای تازه‌تر
دلای این مردمو شاد کنیم
برداریم هر مانعو، از سر راه
با امید، ایرانو آباد کنه

عهد بستیم، با خون لاله‌ها
خاک ایرانو، گلستونش کنیم
درد این باغ، تو شاخ و برگا نیست
باید از ریشه‌ها درمونش کنیم

با هم هستیم، در میدان
همه همراه و هم پیمان
همه یک دل، همه یک جان
به عشق خاکمان، ایران

باید یه طرح تازه، درانداخت
قرص و مُسکّن جواب نمی‌ده
چاههایی که بی‌برنامه کندن
می‌گیره جون، اما آب نمی‌ده

دوای دردا تو یه پارادایمه،
تو چارچوبی که ریشه داره
طرحی که کامل باشه و تنها
رو درد موضعی، مرهم نذاره

یه پازل زیبا که تکه‌هاشو،
کنار هم باید درست ببینیم
واسه این که خوب، کار کنه ساعت
تموم چرخ دنده‌هاشو باید
درست بذاریم، درست بچینیم

در این مرز پر از باور، آرش کم نداریم
جهان آرا، سلیمانی، سیاوش کم نداریم

جوانان وطن هستند، با هم پای این پیمان
به روی قله‌ها با عشق می‌خوانند: ای ایران

از هر نژادی، با هر زبانی
هستیم با هم، در قلب میدان
پرچم به دوشیم، ما پر خروشیم
با هم رسیدیم، با عشق ایران

ما ملت عشقیم، عدالت سخن ماست
با شور جهادی، وطن خویش بسازیم
با غیرت ما، قلب تل آویو بلرزد
از کرببلا یکسره تا قدس بتازیم

با یاد سلیمانی، سرباز و علمدار
با پیر بلاجویان، در لشگر یاریم
تا صبح ظهورش همه بیدار و صبوریم
تا پرچم حق را، به دستش بسپاریم