کودک دل خسته

هان بیا ای کودک دل خسته‌ ام
مرغک لب تشنه پر بسته‌ ام
تا به اوج عشق پروازت دهم
نیک فرجامی ز آغازت دهم

ما گروه ار اکبر و گر اصغریم
آتشی خود سوز از پا تا سریم
طفل ما از عشق کی بیگانه است
بچه پروانه هم پروانه است

هان بیا ای کودک دل خسته‌ ام
مرغک لب تشنه پر بسته‌ ام
تا به اوج عشق پروازت دهم
نیک فرجامی ز آغازت دهم

پس در آغوشش چو جان بگرفت تنگ
برد او را جانب میدان جنگ‏
گلبنى در برگ ریزان اجل
غنچه خود را گرفته در بغل

گفت اى نامردمان تند خوى
اى ز خون مستمندان شسته روى‏
کشتن من گر روا پیش شماست
کودکان را در عطش کشتن خطاست‏

هان بیا ای کودک دل خسته‌ ام
مرغک لب تشنه پر بسته‌ ام
تا به اوج عشق پروازت دهم
نیک فرجامی ز آغازت دهم