شوق روزگار تو

نیمه شعبان تو شد
پر پروانگیم، بهانه زندگیم، سند بندگیم

کاش که لبخند زنی
دل من بند زنی داغ زنی ماه دل آرا

با نگاهت

با نگاهت ، میبری دل ، یابن زهرا
سربه راهت دهم، جان چه قابل؟

غمت ز کودکی بر وجودم شرر زده
نسیم یاد تو، شعله در چشمِ تر زده
دلم به کوچه باغِ خیالِ تو سر زده
دوباره عاشقانه به سوی تو پر زده

شود سحر، شب از رخِ ماهِ تو
دو چشمِ تر، همیشه بر راهِ تو
نهاده سر، به پای درگاهِ تو

تویی که شد خزان من
لبالب از بهار تو
تویی که بوده جان من، نثار تو

شوق روزگار تو، جان تازه میدمد به هر زمان

بیا که جان به مقدمت فدا کنم
به عهد صبح جمعه ها وفا کنم
کنار تو، بقیع را بنا کنم
و زخمهای کهنه را دوا کنم

عزیز مادری، امید حیدری، شمیم کوثری، یگانه دلبری
یه روزی میخری منو به نوکری

چِشَم به راه تو ، پیِ نگاه تو
یه روزی جون میدم توی سپاه تو

ببخش اگه سنگ صبورت نشدم
اگر که دلتنگ ظهورت نشدم
ببخش اگه جان به فدای تو نشد
دلم نمک گیر وفای تو نشد
تویی که هر شام و سحر یاد منی
دعاگوی این دل ناشاد منی
تو این دل زار و بخر

تویی یارم، کس و کارم
با اینكه بدم ولی دوسِت دارم
به مهر تو، بها دارم
آقازاده ی علی دوسِت دارم

تو هم انگار، دوسم داری
که فكرت از سرم عبور کرده
صدات کردم، نگام کردی
که مهرت تو دلم ظهور کرده

میای آقا، توی دنیا
نمی مونه دیگه گرفتاری
میشه آخر، مثه حیدر
دوباره ذوالفقارو برداری

چه خوشحالم، تو اقبالم
نوشته که تو هستی، مولای من
بدم اما، بدون آقا
تویی همیشه دین و، دنیای من

اَللّهُم اَرِنِی الطَّلْعةَ الرَّشیدةَ

کویر خشک دل ها رو دوباره مثل دریا کن
روزای سرد و تاریک و با نورت غرق گرما کن

صاف و صادق قلبمو رو دست گرفتم
بسپرم دستت امانت باشه آقا
من دلم میخواد ظهورت تو کتابا
آخرین برگ حكایت باشه آقا

سلام ای شمیم دعای نیمه شبهای قنوت مادر من
سلام ای نسیم آشنای روز تنهایی امید آخر من

کجایی امیرم قرار بی قراری های قلب عاشق من
به مهرت اسیرم پناه بی کسی های دل نالایق من

ای پور حسین مُهجت قلب و جگر ما
در بی کسی و غم تو پناه و پدر ما
دستم به دعا تا این غصه سرآید
بازار گل زهرا پس کی سحر آید؟