بارانی شد

و دوباره منم و حکایتی عالم سوز
که نمی رود از دل و خاطر من آن روز
دم کوچه صدای شکستن در پیچید
چو به گوشه باغ صدای تبر پیچید

در و آتش و لانه پاک پرستوها
پسِ خانه و خنده  گرگ و هیاهوها
این کوچه که قلب تمامی دنیا بود
به گُمانم کوچه خانه زهرا بود

یک سو بر راه، دست علی بسته
یک سو بر خاک قامت بشکسته
اشکی لرزان چشم تر یاسی
بر خاک افتاد دانه الماسی

بارانی شد، چشمان خورشید
مادر مادر در کوچه پیچید
کوچه پر شد از بوی یاس
اینکه بر خاک افتاده زهرا

و دوباره منم و حکایتی عالم سوز