کربلای من

لباس مشکیمو تن کردم و یعنی
تو روسیاهی هام، یک رنگ میشم
شبیه جون با همین سیاهی
با رو سفید ها همسنگ میشم

یه جوری مادرم سربندمو بست
که فکرت از سرم جدا نمیشه
یه جور ام وهب شال عزا بافت
که مهرت توی قلبم کرده ریشه

به روم نیار چقد بد بودم آقا
این آدم از خجالت سر به زیره
گناه من که از حر بیشتر نیست
تو گفتی سرشو بالا بگیره

میخوام هر چی که دارمو بذارم
بیام و واسه تو زهیر باشم
بیام و واسه تو بریر باشم
بیام تا عاقبت بخیر باشم

کمک کن تا تهش با تو بمونم
مبادا از سپاهت جا بمونم
مبادا بی طرف تنهات بذارم
میون دشمنات سر در بیارم

شاید قبل از حسین شبیه مسلم
شاید بعد از حسین شبیه زینب
شاید شبیه حر لحظه آخر
منم تو کربلا یه نقش دارم

باید سفیرت باشم مثل مسلم
اگر چه بی کس و تنها بمونم
صبور باشم حتی تو اسیری
با لحن زینبی خطبه بخونم

من اومدم برات عباس باشم
محاله که امان نامه بگیرم
سپر بشم برا نمازت آقا
مثه سعید واسه تو بمیرم

شبیه علی اکبر آرزومه
جوونیمو به پای تو بذار
مثه حبیب پای تو پیر شم
لباس نوکریمو در نیارم

زره اندازه من نیست اما
با اهلی من عسل که روبه رو شم
کفن میشه مثه وهب لباسم
من حتی رخت دامادی بپوشم

برات شبیه عبدالله میشم
نگن دیگه حسین کسی نداره
مثه رباب بچه هامو میدم
علی اصغر که قابلی نداره

بذار زخم زبون بشنوم آقا
بذار حرصمو دنیا در بیاره
فدا سر رقیه سه ساله
که بش میگن همه بابا نداره

کمک کن تا تهش با تو بمونم
مبادا از سپاهت جا بمونم
مبادا بی طرف تنهات بذارم
میون دشمنات سر در بیارم

شاید قبل از حسین شبیه مسلم
شاید بعد از حسین شبیه زینب
شاید شبیه حر لحظه آخر
منم تو کربلا یه نقش دارم