سقای دشت کربلا

سقای دشت کربلا ابوالفضل
دستش شده از تن جدا ابوالفضل

بود امیدم مرا یاری کنی

سال ها بهرم علم داری کنی
حیدری ها شد امیدم شد نا امید

بی برادر گشتم و پشتم خمید

سقا و سردارم نیامد

ای خدا، غم خورم نیامد

ای اه حرم میر علم دار نیامد
سقای حسین سید سالار نیامد

ای اهل حرم چشم خود از آب بپوشید
دیگر عوض آب روان اشک بنوشید

افسوس که سقای حرم آب ندارد
افسوس که شش ماهه دگر تاب ندارد