ذاکرین پارسی

رسیده عطر باران به آسمان ایران
شکفته در خراسان بهار عشق و ایمان
ای آشنای باران ای ضامن غریبان
پناه بی پناهان مولا رضا رضا جان

داخل که شدم ضامن آهو گفتم
با اشک وضو گرفتم و هو گفتم
در مسجد عشق رفته بودم به نماز
گفتند اذان بگو من از او گفتم

آهو می آید با صدها امید
آزادش کن آقا در صبح عید
این منم مولا آهوی تنها

کبوتر غمزده با نگاه تبدار
به سوی تو پرزده در هوای دیدار
عنایتی کن به حرم به جمع زوار

که جز به لطفت نرسد نفس به تکرار
عشقی عطا کن که دل درمان بگیرد
نوری عطا کن که شب پایان بگیرد