نیزه شکسته

نیزه شکسته‌ ها را میانِ خاکِ صحرا، کنار کرد زینب
فضای نینوا را به دودِ آه و ناله، غبار کرد زینب

به دشتِ کربلا گفت، به خاکِ نینوا گفت
کجاست یارِ زینب؟

صبر و قرارِ زینب…
چرا به خون فتاده، چنین کنار زینب؟

کرب و بلا، علم و یار کو؟ همدمِ این دلِ بیمار کو؟ 
اهلِ حرم، به حرم تشنه لب
ساقی و سردار و علمدار، کو؟

ظلم و ستمگری را به صبر و طاقت خود، بهار کرد زینب

وقتِ وداع آخر، گوهر اشک خود را نثار کرد زینب
زمینِ کربلا را، خزان نینوا را، بهار کرد زینب

برفت ماهِ زینب
پشت و پناهِ زینب
بسوخت آسمان را، شعله ی آه زینب
گردِ ستم، به بیابان نشست
غصه و غم، دلِ زینب شکست
رفته قرار و دل زینب ز کف،

از تنِ عباس چو افتاده دست

به دشتِ کربلا گفت، به خاکِ نینوا گفت
کجاست یارِ زینب؟

صبر و قرارِ زینب…
چرا به خون فتاده، چنین کنار زینب؟

کرب و بلا، علم و یار کو؟ همدمِ این دلِ بیمار کو؟ 
اهلِ حرم، به حرم تشنه لب
ساقی و سردار و علمدار، کو؟