اقازاده

سرود «آقازاده» یک فریاد صریح و بی‌پرده است؛ روایت دلی یک شهید گمنام که پس از سال‌ها چشم‌انتظاری مادرش، از دل خاک با آقازاده‌ها حرف می‌زند. این اثر با زبان شاعرانه اما بی‌رحمانه، دو دنیای متفاوت را مقابل هم می‌گذارد: دنیای شهیدانی که برای آرمان و مردم از جان گذشتند، و دنیای آقازاده‌هایی که از جایگاه و نام پدرانشان برای قدرت و ثروت بهره بردند.

تصویر مادر که پشت سر فرزندش آب می‌ریزد، آغاز راهی است که به جبهه و شهادت ختم می‌شود؛ اما امروز پس از سی سال هنوز خانه‌ای تاریک مانده و حسرت مادران شهدا بر دل نشسته است. در متن، «اختلاس» واقعی شهدا همان دست بردن در شناسنامه برای پرواز به جبهه است؛ اختلاسی که امروز در معنای رانت و طمع به کار می‌رود و تفاوت این دو نسل را فریاد می‌زند.

این سرود یادآور می‌شود که ژن واقعی، غیرت و ایثار و وفاداری است، نه امتیاز و رانت؛ و این که خون شهدا و آه مردم روزی گریبان کسانی را که راه را گم کرده‌اند، خواهد گرفت. «آقازاده» نه فقط یک اثر هنری بلکه یک بیانیه اجتماعی و سیاسی است؛ تذکری از زبان شهدا به کسانی که در مسیر قدرت و ثروت از آرمان‌های خمینی و انقلاب فاصله گرفته‌اند.

• #دفاع مقدس