ریحانه علی

باز این چه شورش است که در خانه علی است
این سوز گریه های غریبانه علی است
آن در که جبرئیل امین بود خادمش
آتش گرفته قاتل ریحانه علی است

خورشید آسمان و زمین کنج بستر است
این خانه بعد فاطمه ویرانه علی است
خاتون خانه ای که در آن سوخت خانمش
از این به بعد دختر دردانه علی است

حیدر چرا به شانه دیوار سر نهد
سرهای قدسیان همه بر شانه علی است
باز این چه ناله و چه عزا و چه شیون است
این جان حیدر است که در حال رفتن است

جان علی تو گوشه بستر چه می کنی
پر می زنی و با دل حیدر چه می کنی
ای پاسخ سلام بدون جواب من
چادر به چهره ات نکش ای آفتاب من

از کار من همیشه گره باز کرده ای
تنها تو در به روی علی باز کرده ای
هی زل نزن به این در و دیوار روبرو
یا گریه کن سبک بشوی یا سخن بگو

آن ذوالفقار خیبر و خندق شکسته بود
بانو حلال کن که علی دست بسته بود
ای چاه بعد فاطمه با اشک من بجوش
دیوار در عزای جوانم سیه بپوش

ای آسمان به ناله شب های من بساز
آه ای زمین تو با تن زهرای من بساز