امانت عشق

این سو آن سو
حیران حیران
این سو آن سو
پرسان پرسان

نامی بر لب
بهتی در جان
چشمی ترسان
دستی لرزان
حیران 

من آمده‌ام باز
تا از تو بپرسم
نامو نشانم را

من گم شده‌ام باز
تا در تو بجویم
جانو جهانم را

انسان
نمان چنین در خود
تو راز پروازی
در پیله تن

با تو
امانت عشق است
اگر برون آیی
از هاله من

این سو آن سو
حیران حیران
این سو آن سو
پرسان پرسان

نامی بر لب
بهتی در جان
چشمی ترسان
دستی لرزان
حیران 

از دل گرداب زمین
از دل مرداب زمان
فواره زده‌ است
باز این‌ همه دست

هراسان
به طوفان
شکسته کشتی‌ها

در این شب
نه فانوس
نه ساحلی پیدا

نمانده
پناهی
به‌جز نگاه تو

ای روشنائی غریب
ای ماه