پیر خمین

چشمان من غرق نگاهت
خورشید عالم تاب بودی
ای رهبر بی باک من، تو
عشاق را دل می ربودی

چون ماه بودی در دل شب
ای رهبر دلهای مردم
تو فاتح اسرار حقی
بر گرد تو دریای مردم

تاریخ را از نو نوشت
او چون امامش چون حسین
شاگرد مکتب بود او
روح خدا پیر خمین

چون ماه، ظلمت را روشن کرد
او چون بهار آمد به میدان
ترسی نداشت از قدرتی در دل
کوه یقینی بود در ایمان

ایمان تو تردید را سوزاند
تیغ نگاهت تیری طوفانی
تو در دل تاریخ غوغا ساز
تو ای خمینی اوج ایمانی

تو چون ستاره در دل ظلمت
شمع بصیرت ای امام من
پروانه قلبم به دور تو
مرد بهشتی ای همام من

تاریخ را از نو نوشت
او چون امامش چون حسین
شاگرد مکتب بود او
روح خدا پیر خمین