آن سفر کرده

ِبسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن
صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ
فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَةٍ
وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً
حَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً
وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا

به نامت که بخشنده و مهربانی
که عالم گرفته است جان از وجودت
برای ولیت که باشد بر او
بر آباء و اجداد پاکش درودت

برای عزیز سفر کرده ما
همان حجت بن الحسن  جان جانها
برای گل نرگس و ماه زهرا
در این لحظه هر لحظه ای از زمان ها

ولی باشی یارب نگهدار جانش
نگهدار آن قلب غمدیده اش باش
برایش تو رهبر برایش تو یاور
بیا رهنمایش شو و دیده اش باش

بیا تا زمانی که او بر زمینت
به رغبت به دلخواه سکنا گزیند
سلامت به دارش که عالم به دورش
بگردد فراوان رخش را ببیند

‌گل نرگس ما کجایی کجایی
بیا یابن زهرا امان از جدایی