پرواز فرشته ها

آه ای برادر سینه ای دارم پر از خون
بر خیمه جانم زده غم ها شبیه خون
بر شرح آن هنگامه قادر نیستم من
بگذار هم سنگر بگویم کیستم من

من دانش آموزم انیس درس قرآن
اندر فراق هم کلاسی ها پریشان
هر روز می‌ رفتیم همراه عزیزان
سوی دبستان شاد و مسرور و خرامان

در دوم بهمن آن صبح غم افزار
خورشید رخ بنمود اندر آسمان ها
بابا بگفتا خیز فرزندم که دیر است
آموزش علم امر خلاق غدیر است

برخواستم آنگاه بی عذر بهانه
زد بر سر من مادرم از مهر شانه
من رفتم و از پشت سر مادر دعا کرد
گفتا عزیزم انتظارم زود برگرد…

آری برادر تا دبستان من دویدم
رفتم به جایی که بُود کوی امیدم
آمد معلم درس ما آغاز گردید
با نام صبحان عقده از دل باز گردید

در زنگ اول درس عشق و شور خواندیم
در زنگ دوم آیه های نور خواندیم
در زنگ سوم لحظه های امتحان شد
در زنگ چهارم موقع ایثار جان شد

ناگه شنیدیم از سما بانگ نهیبی
بانگ نهیبی آمد و صوت عجیبی
روی سر چرخ میزد خصم یاقی
چندین هوا پیمای موز دور عراقی

گفتا معلم بچه ها سنگر بگیرید
وقت شهادت دست یکدیگر بگیرید
اما هوا پیمای دشمن بی امان بود
فریاد ما یا حضرت صاحب زمان بود

گفتا معلم بچه سنگر بگیرید
وقت شهادت دست یکدیگر بگیرید
هنگام بمباران دل از هستی بریدید
چون آه و وان این سو و آن سو می‌دویدید