شهید خدمت

ابر چشمم دوباره نم دارد
بر سر شانه کوه غم دارد
باز مثل قرار ساعت هشت
شوق پرواز در حرم دارد

آسمان حرم پر از درد است
دل خورشید یخ زده سرد است
باز نقاره خانه گرم عزاست
نوحه خوان فراق یک مرد است

مردی از جنس خدمت و تقوا
که نسیم خوش تبسم بود
کسوت خادم الرضایی داشت
خادم بی ریای مردم بود
خادم بی ریای مردم بود

پاشو ببین
دل حرم پر از غمه
ستون آسمون خمه
روضه خون یه ماتمه

پاشو ببین
رو چشا اشک نم نمه
انگاری که محرمه
روضه گرفته فاطمه
دل حرم پر از غمه

وقف مردم کنار مردم بود
عاقبت هم گذشت از هستش
روز و شب بی قرار مردم بود
خستگی خسته می شد از دستش

با تمام وجود آن شب سخت
نذر کردیم تا تو برگردی
تو از اول شهید جمهوری
تو رئیسی نه
خادمی کردی

پاشو ببین
دل حرم پر از غمه
ستون آسمون خمه
روضه خون یه ماتمه

پاشو ببین
رو چشا اشک نم نمه
انگاری که محرمه
روضه گرفته فاطمه
دل حرم پر از غمه

پاشو ببین
دل حرم پر از غمه
ستون آسمون خمه
روضه خون یه ماتمه

پاشو ببین
رو چشا اشک نم نمه
انگاری که محرمه
روضه گرفته فاطمه
دل حرم پر از غمه