رخت شهادت

بنال ای دل که ماتم دارد اینک
چه اندوهی از این غم دارد اینک
امان از آتش و درد جدایی
پریده مرغ حق سوی رهایی

بخوان با حسرت و با حسرت ای دل
که جانم می رود منزل به منزل
بخوان با حسرت و با حسرت ای دل
که جانم می رود منزل به منزل

به پشت بالگردش بوده بالی
که پر بگشوده بی رنج و ملالی
همی آن سیده اولاد احمد
پرستو وار کوچید و نیامد

خداحافظ مددکار ضعیفان
خداحافظ امید قلب ایران
خداحافظ

مبارک باشدت رخت شهادت
مبارک باشدت ملک سعادت

خداحافظ امید قلب ایران
خداحافظ مددکار ضعیفان

بخوان با حسرت و با حسرت ای دل
که جانم می رود منزل به منزل
بخوان با حسرت و با حسرت ای دل
که جانم می رود منزل به منزل

ببار ای هق هق آرام غمبار
ببار ای آسمان با دیده زار
که تب ریزد ز تبریز سیه پوش
کشیده مشهدت داغ تو بر دوش

امام آن جماعت بال بگشود
امام جمعه های عشق آسود
به همراه تو یاران پر کشیدند
چه جامی از شهادت سر کشیدند

بلایی مانده بر جان در دل و جان
صدای پای مهمان خراسان
جماعت می روند تا سر گذارند
به صحنی که دیگر خادم ندارد

بخوان با حسرت و با حسرت ای دل
که جانم می رود منزل به منزل
بخوان با حسرت و با حسرت ای دل
که جانم می رود منزل به منزل