اعجاز عشق

دلش را برده‌ ای هر وقت صحبت کرده‌ ای بانو
محمد را چنین غرق محبت کرده‌ ای بانو

تو پیش از وحی ایمان داشتی اعجاز عشق این‌ است
به قلبت اقتدا پیش از نبوت کرده‌ ای بانو

به محراب دو ابرویش تماشا کرده‌ ای حق را
میان معبد چشمش عبادت کرده‌ ای بانو

اگر زر باختی بردی نگین و قلب عالم را
چه سودی در میان این تجارت کرده‌ ای بانو

تو امّ‌ المؤمنینی چون به جای کینه مالت را
میان مؤمنین با مهر قسمت کرده‌ ای بانو

روی تو دیدم و دل بستم
من به تو و خدای تو
جان منی محمد من
جان خدیجه فدای تو

تمام هستی حق کوثرش سهم تو شد زیرا
تمام هستی‌ ات را نذر امت کرده‌ ای بانو

رخ مرضیه را بوسیدی و روح‌ الامین شد مست
چنین شیرین که کوثر را تلاوت کرده‌ ای بانو

چه دُرّی در دل دلدادگی دیدی که از دنیا
به یک پیراهن کهنه قناعت کرده‌ ای بانو

برای مادر عالم چه زیبا مادری کردی
دلت را محمل آیات عصمت کرده‌ ای بانو

چه اندوهی است در کوچت که دیگر این محمد آن
محمد نیست از وقتی که رحلت کرده‌ ای بانو

به دستان کریمت دارم امیدی که در محشر
ببینم بی‌ پناهان را شفاعت کرده‌ ای بانو

روی تو دیدم و دل بستم
من به تو و خدای تو
جان منی محمد من
جان خدیجه فدای تو