یکی بود و یکی نبود

یکی بود و یکی نبود
غیر از خدا هیچکی نبود
زیر آسمون کبود
یه دختره دردونه بود

نازنین مثه نسترن
مثه غنچه های لاله گون
بال نبود رو تنش ولی
یه فرشته سه ساله بود
دخترک فرشته سه ساله بود

خیلی اونو دوست داشتن
خواهر و برادرهاش
این فرشته کوچیک
دور نمیشد از باباش

بیاید گوش بدید
صداش آشنا است
رقیه هنوز
توی خیمه ها است

بچه های یه شب از شبا
توی گوشه خرابه ها
دخترک با چشای خیس
میگرفت بهونه بابا
هی میگفت بابا بابا

با همون چشای خیس
تو خرابه غوغا کرد
با بهونه باباش
دشمنارو رسوا کرد

بیاید گوش بدید
صداش آشنا است
رقیه هنوز
توی خیمه ها است

قصه ما به سر رسید
وقتی قهرمان قصمون
شونه زد به سر بابا
به همون موهای غرق خون
بوسه زد به اون لب لاله گون

آدمای بد رفتن
اون ولی نمیمیره
اون فرشته کوچیک