وداع

بی مهر رخت روز مرا نور نمانده است
وز عمر مرا جز شب دیجور نمانده است

هنگام وداع تو ز بس گریه که کردم
دور از رخ تو چشم مرا نور نمانده است

می رفت خیال تو ز چشم من و می‌ گفت
هیهات از این گوشه که معمور نمانده است

وصل تو اجل را ز سرم دور همی‌ داشت
از دولت هجر تو کنون دور نمانده است

نزدیک شد آن دم که رقیب تو بگوید
دور از رخت این خسته رنجور نمانده است

صبر است مرا چاره هجران تو لیکن
چون صبر توان کرد که مقدور نمانده است

در هجر تو گر چشم مرا آب روان است
گو خون جگر ریز که معذور نمانده است