فیض گل

فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش
گل در اندیشه که چون عشوه کند در کارش

فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش
فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش
گل در اندیشه که چون عشوه کند در کارش

دلربائی همه آن نیست که عاشق بکشند
خواجه آن است که باشد غم خدمتگارش
خواجه آن است که باشد غم خدمتگارش

جای آن است که خون بگزند موج زند در دل لعل
جای آن است که خون بگزند موج زند در دل لعل
زین تغابن که خزف می‌ شکند بازارش

بلبل از فیض گل آموخت سخن ور نه نبود
این همه قول و غزل تعبیه در منقارش
ای که در کوچه معشوقه ما می‌گذری
بر حذر باش که سر می‌ شکند دیوارش

آن سفرکرده که صد قافله دل همره او است
هر کجا هست خدایا به سلامت دارش

صحبت عافیتت گر چه خوش افتاد ای دل
جانب عشق عزیز است فرومگذارش

آن سفرکرده که صد قافله دل همره او است
هر کجا هست خدایا به سلامت دارش