شب کوفه

شب ای شب من ز بی نوایی
نوای مرغ سحر نیاید
از این شبستان ز سرد مهری
فروغ صبحی به در نیاید

چه شد که خورشید
به زرفشانی ز بام گردون دگر نتابد
چه شد که دیگر
به نقره پاشی به دامن شب
قمر نیاید

شب ای شب من ز بی نوایی
نوای مرغ سحر نیاید
از این شبستان ز سرد مهری
فروغ صبحی به در نیاید

مگر علی را به تیغ بی داد
درون محراب به خون کشیدند

که نغمه او به ذکر یارب
به گوش جانها دگر نیاید
چو نی دل من به شوربختی
گهی بگرید گهی بنالد
که روز شادی دگر نبیند
که شام محنت به سر نیاید

شب ای شب من ز بی نوایی
نوای مرغ سحر نیاید
از این شبستان ز سرد مهری
فروغ صبحی به در نیاید

چرا دل من به صبح خیزی
ز کوفه امشب خبر نگیری
ز بام رحمت مگر به مسجد
ز داغ جانش خبر نیاید
خبر نیاید خبر نیاید

شب ای شب من ز بی نوایی
نوای مرغ سحر نیاید
از این شبستان ز سرد مهری
فروغ صبحی به در نیاید

شکافت فرقی که تا قیامت
از این مصیبت به نامرادی
به جام هستی به ساغر دل
به غیر لخت جگر نیاید
سزد زمین را دگر نجنبد
سزد زمان را دگر نپاید
صفا نماند وفا نماند
سحر نیاید سحر نیاید
سحر نیاید سحر نیاید

شب ای شب من ز بی نوایی
نوای مرغ سحر نیاید
از این شبستان ز سرد مهری
فروغ صبحی به در نیاید

شب ای شب من ز بی نوایی
نوای مرغ سحر نیاید
از این شبستان ز سرد مهری
فروغ صبحی به در نیاید