به سوی کعبه

تو چون غبار کاروان
به سوی کعبه شو
روان مگر روی به کوی او

بهل حیات آب و گل
به چشم آشنای دل
نظر فکن به سوی او
گر برون شوی

از حجاب تن
در جهان جان
هرکجا که رو کنی
مشعر و منای توست

چشمه های نور
زمزم حضور
کوثر سرور

جلوه گاه سرمدی
مروه و صفای توست
گر سفر کنی

صفر ز خود رضا شوی
در حریم رحمت خود رها شوی

چو در هوایش با نوای دلنشین
چو در هوایش با نوای دلنشین

فغان برآری کی خدای مهربان
ز مکر شیطان این بلای بی امان

تو را رهاند آن امید جاودان
نوای هستی به شور مستی

ز عرش یزدانی خدا دهد تو را
گذر کن اکنون به کعبه دل
که رهگشا گردی به سوی ما