سربند یازهرا

عاشق بود عاشق و بی پروا
از دنیاش آسون گذشت واسه خدا
از عشق امام زمون سرشار
هر لحظه زندگیش تو انتظار
دل بیقرار

بسته بود عهدی
با دل مست و مجنونش
پای عهدشم آخر
آسون رد شد از جونش

اسم مادر بود
آیه روی سربندش 
پرطراوت بود رو لبش
طرح لبخندش 

وقتی که میخوند
روضه حضرت مادر
قوت بازو
میگرفتن همه لشکر 

آخرش زخمی شد بازوش
و هم پهلوش
مولا رو زیارت کرد
وقتی داشت میرفت از هوش
مزد عاشقیشو داد
مادر لحظه آخر

فاطمه سوز روضه هاشو خرید
خوش به حالش که اینجوری پرکشید

اسم مادر بود
آیه روی سربندش 
پرطراوت بود رو لبش
طرح لبخندش 

وقتی که میخوند
روضه حضرت مادر
قوت بازو
میگرفتن همه لشکر