باران در علقمه

تا بیرقم بر دوش توست نشکسته ام
سرلشگرم بر یاری ات دل بسته ام
تکبیر تو نشنیده ام دلواپسم
یا ناکسم درمانده ام دل خسته ام

امید من تا هستی و همراه من
شب روشن است با چهره ات ای ماه من

دریا به رود وارد شده ای العجب
آمد عذاب و تشنه لب روح ادب

دستت جدا فرقت دو تا چون مرتضی
گفتی حسین یعنی اخی مردم بیا

کوی علی ای زاده ی ام البنین
الحق نبیند چون تو را دیگر زمین

تا بیرقم بر دوش توست نشکسته ام
سرلشگرم بر یاری ات دل بسته ام
تکبیر تو نشنیده ام دلواپسم
یا ناکسم درمانده ام دل خسته ام

یا عطر یاس در این فضا پیچیده است
یا مادرم در علقمه باریده است

من مصحف دستان تو بوسیده ام
زینب بیا غمدیده ام دل خسته ام

غم دیده و آسیمه سر رفته پدر
تا خیمه عباس خود با چشم تر

او می کشد آری عمود خیمه را
یعنی عمو در راه حق گشته فدا

تا بیرقم بر دوش توست نشکسته ام
سرلشگرم بر یاری ات دل بسته ام
تکبیر تو نشنیده ام دلواپسم
یا ناکسم درمانده ام دل خسته ام