حج تهی دستان

من آمدم من آمدم
خندان و گریان آمدم
دارالشفای من تویی
سوی خراسان آمدم

رو برنگردانم دمی
از گنبد و گلدسته ات
شاها نظر کن گوشه ای
بر زائر دلخسته ات
شاها نظر کن گوشه ای
بر زائر دلخسته ات

ای ماه هشتم پیش تو
خورشید کوتاه آمده
بهر طواف کوی تو
هفت آسمان راه آمده
بهر طواف کوی تو
هفت آسمان راه آمده

ایمان تویی اکرام تو
رحمت تویی باران تویی
از راه دوری آمدم
حج تهیدستان تویی

بهر گدایی آمدم
من تشنه لب تا خانه ات
شاها بنوشان بر لبم
از آب سقاخانه ات

علی موسی الرضا شاه خراسان
ز رحمت مشکلم را ساز آسان
به پای روضه پر نور حضرت
برابر می بینم شاه و گدا را

شاید شفا پیدا کند
در این غریب آباد تو
بستم دل دیوانه را
هر پنجره فولاد تو

ای ماه هشتم پیش تو
خورشید کوتاه آمده
بحر طواف کوی تو
هفت آسمان راه آمده
بحر طواف کوی تو
هفت آسمان راه آمده