محرم آمد

روزی است این که حادثه کوس بلا زد است
کوس بلا به معرکه‌ کربلا زد است
روزی است این که دست ستم پیشه جفا
بر پای گلبن چمن مصطفی زد است
بر پای گلبن چمن مصطفی زد است

روزی است این که خشک شد از تاب تشنگی
آن چشمه‌ ای که خنده بر آب بقا زده‌ است
روزی است اینکه کشته بیداد کربلا
زانوی درد در حرم کبریا زده‌ است

امروز ماتمی‌ است که زهرا گشاده موی
بر سر زده ز حسرت و واحسرتا زده‌ است
یعنی محرم آمد و روز ندامت است
روز ندامت چه ندامت که روز قیامت است
روز ندامت چه ندامت که روز قیامت است

روزی است این که حادثه کوس بلا زد است
کوس بلا به معرکه‌ کربلا زد است
روزی است این که دست ستم پیشه جفا
بر پای گلبن چمن مصطفی زد است
بر پای گلبن چمن مصطفی زد است

روزی است این که خشک شد از تاب تشنگی
آن چشمه‌ ای که خنده بر آب بقا زده‌ است
روزی است اینکه کشته بیداد کربلا
زانوی درد در حرم کبریا زده‌ است

امروز ماتمی‌ است که زهرا گشاده موی
بر سر زده ز حسرت و واحسرتا زده‌ است
یعنی محرم آمد و روز ندامت است
روز ندامت چه ندامت که روز قیامت است
روز ندامت چه ندامت که روز قیامت است