شکوه افتخار

سال ها پیش آسمان، اندوه داشت
ابرهای تیره آهنکوه داشت
بس که سقف آسمان نزدیک بود
کوچه های زندگی تاریک بود

بارها مردم به میدان آمدند
جان به کف چون موج و طوفان آمدند
تا بساط ظلم را برهم زنند
کاخ های فتنه را میدان کنند

بس چه جان هایی که بال و پر زدند
بال و پر در وسعت باور زدند
با شهیدان اوج حق ابراز شد
نهضت روح خدا ابراز شد

انقلاب آمد وطن بیدار شد
باعث اندوه استعمار شد
بعد از آن شد فتنه های نو پدید
لانه ی جاسوسی خصم پلید

دشمنی می کرد پیدا و نهان
رودهای فتنه از هر سو نهان
روبه رو با دشمن مکار دین
متحد شد باز هم ایران زمین

فرصتی دیگر شد از جنس رها
انقلاب دوم روح خدا
عفو ملت بر سریر حق نشست
جنگ تحمیلی که اوج فتنه بود

خواب را از دیده ی ملت ربود
ملت بیدار دشمن سوز شد
در دفاع از خاک خود پیروز شد
شهر خرمشهر اوجی تازه بود

بازتاب عشق بی اندازه بود
یک شب اما ناگهان تنها شدیم
محو یک پیدای ناپیدا شدیم
رجعت روح خدا سوی خدا

ریخته دامی بی کران در جان ما
بعد از آن مردی حسینی، معنوی
دست حق شد با عصای موسوی
شد علی روح خدای خاک ما

یک خمینی در دل ادراک ما
با علی شوق شکفتن ساز شد
یا علی گفتیم و عشق آغاز شد
با جوانانی پر از شوق و شعور

ملت ایران توانا و غیور
رفته تا اوج جهان هسته ای
دانش بومی، توان هسته ای
ایستاده بر فراز روزگار