نهج البلاغه

بعد از کلام وحی حق قرآن نورانی
کز عرش ربانی شده بر عالم ارزانی

داری نشان از دفتر دیگر به هر دوران
هم رتبه نهج‌البلاغه جامع قرآن

دفتر مگو دریا بود
پر گوهر یکتا بود
یار دل دانا بود
این مظهر عرفان

چون چشمه در زایندگی
چون شعله در تابندگی

بخشد به بزم زندگی امید بی پایان
باران رحمت بهر حکمت صبح امید است
در رهگذار رهنوردان نور جاوید است

هر نکته اش سرچشمه اشراق
هر جمله اش روشنگر آفاق

آیینه وجدان بیدار است
گنچینه اسرار دادار است
منشور عزت درس غیرت جوهر مرد است
در عهد و پیمان عشق و ایمان دفتر درد است

جانا بیا بهر سفر ره توشه برگیریم
از خرمن عرفان حق زر خوشه برگیریم

زین دفتر پر معرفت گر نکته آموزیم
سرمایه عشق و امید و حکمت اندوزیم

شادان در این دوران دلی
کز حق بجوید حاصلی

وز بهر عرفان علی جامی به دست آرد
جامی که تاییدش کند کانون امیدش کند
برتر ز خورشیدش کند تا روشنی بارد

شور آفریند در ضمیر صافی انسان
چون با تو گوید نکته ها از عشق و از ایمان
خشم آفریند بر ستمکاران
چون موج سرکش از پی طوفان

از بس علی آتش به جان دارد
در دفترش آتشفشان دارد

نهج البلاغه زاده دامان قرآن است
فرزند قرآن شاخص معراج انسان است