مهربان ترین

ندیدم هیچکس را مهربانتر
ز مادر در تمام زندگانی
شوم آسوده از هر رنج وقتی
نگاهم می کند با مهربانی

ز لبخندم لبش پر خنده گردد
ز اندوهم ببازد رنگ و رو را
تا در آغوش گرمش جای گیرم
درون قلب خود می بینم او را

رود از یاد من هر رنج و دردی
چو می بینم نگاه مادرم را
ز شادی می کنم پرواز وقتی
نوازش می کند موی سرم را

خدای مهربان من تو دادی
صفا و مهربانی را به مادر
به غیر از تو خدایا هیچکس نیست
در این دنیا ز مادر مهربانتر