قدر علی

دلگیره چقدر کوفه بی حیدر
شد غرق به خون سر مرد خیبر
انگاری یتیم شده کل دنیا
خون میچکه از سر پاک مولا

اون که یتیم همیشه رو زانوش نشسته
حالا میون بسترش چشماشو بسته
اون که یدالله الان نایی نداره
اشکای زینبش مثه بارون میباره

تو قلب کوفه میشینه کوهی پر از درد
قدر علی رو ندونست دنیای نا مرد
قرآن ناطق بین محرابش فدا شد
دست زمین از آسمون دیگه جدا شد
دست زمین از آسمون دیگه جدا شد

با اینکه ندید روز خوش تو دنیا
خوشحاله که باز میره پیش زهرا
قلبش دیگه از این صبوری سیره
تنها و غریب سوی زهرا میره

مرهم میزاره روی دل های شکسته
آروم میگیره با علی این قلب خسته
کاش دلامون بگیره از عمار نشونه
پشت علی تو معرکه خالی نمونه

تو قلب کوفه میشینه کوهی پر از درد
قدر علی رو ندونست دنیای نا مرد
قرآن ناطق بین محرابش فدا شد
دست زمین از آسمون دیگه جدا شد
دست زمین از آسمون دیگه جدا شد