عشق ذوالفنون

گرم شد بازار عشق ذوالفنون
بوالعجب عشقی جنون اندر جنون
بوالعجب عشقی جنون اندر جنون

خیره شد تقوی و زیبایی به هم
پنجه زد درد و شکیبایی به هم

سوختن با ساختن آمد قرین
گشت محنت با تحمل همنشین

لاجرم زد خیمه عشق بی قرین
در فضای ملک آن عشق آفرین

کرد بر وی باز درهای بلا
تا کشانیدش به دشت کربلا

سرکشید از چار جانب فوج فوج
لشکر غم همچنان کر بحر موج

خواند یکسر همرهان خویش را
خواست هم بیگانه و هم خویش را

گفتشان ای مردم دنیا طلب
اهل مصر و کوفه و شام و حلب

همره ما را هوای خانه نیست
هر که جست از سوختن پروانه نیست

نیست در این راه غیر از تیر و تیغ
گو میا هر کس ز جان دارد دریغ

جای پا باید به سر بشتافتن
نیست شرط راه رو بر تافتن

هر که بیرونی بد از مجلس گریخت
رشته الفت ز همراهان گسیخت

خلوت از اغیار شد پرداخته
وز رقیبان خانه خالی ساخته

محرمان راز خود را خواند پیش
جمله را بنشاند، پیرامون خویش

با لب خود گوششان انباز کرد
در ز صندوق حقیقت باز کرد

جمله را کرد از شراب عشق مست
یادشان آورد آن عهد الست

یادتان باد ای فراموش کرده آب
جلوه ساقی ز پشت بند آب

یادتان باد ای به دلتان شور می
آن اشارت های ساقی پی ز پی

سری اندر گوش هر یک باز گفت
باز گفت این راز را باید نهفت

پای ما را نی اثر باید نه جای
هر که نقش پای دارد گو میای

جای پا باید به سر بشتافتن
نیست شرط راه رو برتافتن