اربعین

یکی میگه حلالم کن که رفتم
یکی میگه دعا کن جا نمونم
تو چشما شوق رفتن خونه کرده
یکی میگه دعا کن که بتونم

یکی اما دلش خیلی گرفته
دلش پیش سفر رفتن اسیره
میخواد راهی شه همراه بقیه
ولی انگار که پاهاش گیره

تمام مردم شهر و کلاسش
دارن واسه سفر آماده میشن
تو چشماش اشک میشینه و میگه
همه دارن میرن اما چرا من

همش خونه یه حال دیگه داره
نگاهش خیره میشه تو نگاهش
پسر خیره تو چشمای پدر تا
بگیره رخصت از چشم سیاهش

دوباره زنده میشن خاطراتش
پدر تو دلش غوغاس انگار
خودش رو توی چشمای پسر دید
همون شوق و همون اصرار و اصرار

صدای ترکش و خمپاره پیچید
تو گوش خاطرات تلخ و خونیش
دلش لرزید از تصمیم سختش
دلش رو داد دست نوجوونیش

نگاهی کرد به اون پایی که جا موند
تو جنگ اما هنوزم ایستاده
نگاهی کرد تو چشم پسر دید
به پای عشق محکم ایستاده

بساط رفتنو آماده کردن
تموم شهر قلبش با حسینه
روی سربند هاشون یا اباالفضل
رو لبهاشون همیشه یا حسینه