پناه بی پناهان

صدام کن تا بتونم پر بگیرم
صدام کن تا بشینم روی گبند
قبولم کن بیام پابوسی تو
بتونم راه بیفتم سمت مشهد

یه وقتا که دلم خیلی گرفته
یه وقتایی که خیلی ناامیدم
چشامو روی هم میذارم و باز
میبینم که به صحن تو رسیدم

تو دفتر قلبم نوشته
حرم تو خود بهشته
نوکری زائراتم
زیباترین سرنوشته

میشینم گوشه‌ای و غرق میشم
میون بغض و شوق و این هیاهو
پناه غصه‌های زائرایی
پناه بی‌پناهی‌های آهو

صدام کن تا بتونم پر بگیر
صدام کن تا بشینم روی گبند
قبولم کن بیام پابوسی تو
بتونم راه بیفتم سمت مشهد

تو دفتر قلبم نوشته
حرم تو خود بهشته
نوکری زائراتم
زیباترین سرنوشته