ایران جان

ما از این راه بر نمی گردیم
مقصد رودها فقط دریاست
شوق رفتن هنور با ما هست
شور دریا هنوز در سر ما است

گرچه هنوز همدم زخمیم
گرچه هنوز همدم دردیم
گرچه هنوز همدم راهیم
ما از این راه بر نمی گردیم

طعم این راه گرچه پر زخم است
دل این باغ گرچه پرخون است
سربلند است عزم طوفان است
سر به زیر است بید مجنون است

وقت پیکار آتش خشمیم
وقتی دیدار دوست لبخندیم
گرمی دست های کارونیم
در جز موج های اروندیم

کشور ما بهار پشت بهار
وطن ابرها و باران هاست
کشور مشرقی ترین خورشید
قبله آفتاب گردان هاست

جان نگهدار روشن و هموار
گاهی اما پر پیچ و تاریک است
پا به پای مسیر می مانیم
شک نداریم صبح نزدیک است

عهد بستیم با شهیدانو
دست از آن عهد بر نمی داریم
مرد رزمیم و مرد این میدان
همه در خیمه علمداریم