بابای لیلا

وقتی که از جونت گذشتی
توی سرت فکر وطن بود
وقتی ته خط می رسیدیم
برق نگاهت خط شکن بود

تو برگ برگ خاطراتت
یادآورِ یه زخم تازه ن
تو عشقو با خونت نوشتی
زخمای تو تاریخ سازن

پیروز جنگ نابرابر
سردار رویاهای بی سر
سردشت از خون تو گل داد

آرامشت رو میپرستم
هستی و خالی نیست دستم
دنیا به پاهای تو افتاد

اسم تو رو بسیار گفتیم
رسم تو رو از یاد بردیم
دستی که از یادت کشیدیم
دستِ فراموشی سپردیم

افسانه ها مبهوت موندن
از عشق و بی پروایی تو
خوابِ تو رو می بینه هرشب
لیلای بی لالایی تو

پیروز جنگ نابرابر
سردار رویاهای بی سر
سردشت از خون تو گل داد

آرامشت رو میپرستم
هستی و خالی نیست دستم
دنیا به پاهای تو افتاد