باغ خرم

یه باغ بود یه باغ شاد و خرم
یه باغ خالی از عذاب و ماتم

یه باغ سرزنده و باصفا بود
از همه سرا سری سوا بود

یه باغ پرگل و پر از صنوبر
رشک همه باغای بی برگ و بر

باغای بی صفا و بی رنگ و بو
شمشیر کینه شون رو بستن از رو

به صف شدن از این ور و از اون ور
جمع شدن مرد هزار تا لشکر

یه روز توی گرگ و میش سحر
درست روز آخر شهریور

دامن چند تا غنچه آتیش گرفت
سرتا پای گلا رو تشویش گرفت

لشگر دشمن از زمین و هوا
به قصد سوزوندن باغ خدا

با هرچی دست شون رسید رسیدن
گلا رو از ریشه بیرون کشیدن

درختای بید نهالای جوون
یک دفه از این رو به اون رو شدن

تک تک شون پیر و جوون مرد و زن
هرکی شون جلو هزار تا دشمن

خاطره رستمو زنده کردن
هر یکی شون جلو هزار تا دشمن
خاطره رستمو زنده کردن

باغ دوباره خالی از زغن شد
دوباره فصل رونق وطن شد

باغ دوباره خالی از زغن شد
چشم و چراغ روشن وطن شد