زمین به رنگ آسمان است

سحرگهان که موذن برآورد آوا
به روی دل شود از حق در اجابت باز

زمین به رنگ آسمان است
خدا خدای عاشقان است
گناه اگر چه بی شمار است
نسیم لطف او وزان است

اگر چه دل شکسته ای
غریب و زار و خسته ای
بیا که فصل وصل جان است
بیا که فصل وصل جان است

اگر چه از همه جهان
ز نیک و بد گسسته ای
بیا که دوست مهربان است

ای ظاهرو باطن هستی
سبب می و مستی
دل و جان جهان

ای هر چه به غیر تو پایین
همه جسم و تو جانی
تو نهان و عیان

در من که شکسته ترینم
که گسسته ترینم نفسی بدما
ای تو منشین به تماشا
تن و جان دگر کن که ضیافت او
در خود نظری کنو بشکن
که طریق رهایی به شکایت او

ای دل نفسی شو و بگذر
زکرانه هستی به ترنم دوست
بشکن قفس تن و جان را
بگشا دل و دیده به تبسم دوست
به تبسم دوست

بشکن قفس تن و جان را
بگشا دل و دیده به تبسم دوست
به تبسم دوست

زمین به رنگ آسمان است
خدا خدای عاشقان است
گناه اگر چه بی شمار است
نسیم لطف او وزان است

اگر چه دل شکسته ای
غریب و زار و خسته ای
بیا که فصل وصل جان است

اگر چه از همه جهان
ز نیک و بد گسسته ای
بیا که دوست مهربان است