تو از دیار کدامین ستاره می آیی

دلت کتیبه خورشید روزگاران است
صدای خون تو در آیه های قرآن است
تو از دیار کدامین ستاره می آیی
که در نگاه تو دریای نور جوشان است

پیام آمدنت را نسیم خون آورد
بیا که شهد کلامت عصاره جان است
قیام سرخ تو در قحط سالی فریاد
طنین صاعقه و انفجار طوفان است

ز ابر دست تو باران مهر می بارد
بهار خرم اندیشه ات گل افشان است
برای دیدنت از آسمان فرود آیند
فرشتگان که پر و بالشان ز باران است

چنانکه خون زمان در رگ زمین جاری است
همیشه نام تو روشن به ذهن دوران است
چه غم که روح سحر در حصار شب فرسود
به دیدگان تو صد آفتاب پنهان است