حادثه تلخ

آن چه در سوگ تو از پاک تر از پاک گذشت
نتوان گفت كه هر لحظه چه غمناک گذشت

چشم تاريخ در آن حادثه تلخ چه ديد
كه زمان مويه كنان از گذر خاک گذشت

سرخورشيد بر آن نيزه خونين می گفت
كه چه ها بر سر آن پيكر صد چاک گذشت

جلوه روح خدا در افق خون تو ديد
آن كه با پای دل از قله ادراک گذشت

مرگ هرگز به حريم حرمت راه نيافت
هر كجا ديد نشانی ز تو چالاک گذشت

آب شرمندی ايثار علمدار تو شد
كه چرا تشنه از او اين همه بی باک گذشت

بر تو بستند اگر آب سواران سراب
دشت دريا شد و آب از سر افلاک گذشت

با حديثی كه ملائک ز ازل آوردند
سخن از قصه عشق تو ز لولاک گذشت