راهیان نور

هوا از عطر تو غوغاست
میدانم که اینجایی
عزیزم سایه ات پیداست
میدانم که اینجایی

مرا در منزل جانان
چه جای عیش چون هر دم
دلم آواره صحراست
میدانم که اینجایی

بساط امن و آسایش
به بی صبری نمی ارزد
بیا تا مهلتی با ماست
میدانم که اینجایی

به خون سجاده رنگین کردم از فرمان پیر خود
که وقتی عاشقی نالان
میدانم که اینجایی

ای گل تشنه بی تو ندارم
در تن خسته تاب و توانی
من در این صحرا بی کس و تنها
کجا بجویم از تو نشانی

راهیان گلزار حسینیم
رهسپاریم سوی میدان
تا ببندیم از دل بار دیگر
عهد و پیمان با شهیدان

با دلی عاشق خسته تنها
سوی برگشتم از دنیا
من غمی پنهان دارم در جان
من گلی گم کردم در صحرا

کاروانی آمد با شعار
یا شهادت یا زیارت
برکشد از دل آوای وحدت
با بصیرت با ولایت