کریم سفره دار

توو دنیایی که هیچکس فکر هیچکس نیست
کریم از سفره‌ی مردم خبر داره
محاله حتی تو شهر نمک‌ نشناس
کریم از سفره‌ داری دست برداره

همین دیروز کلّ زندگی‌ شو داد
درِ خونه‌ ش ولی امروز هم بازه
زمین که جای خود، تازه نمیدونید
که توی آسمونم سفره میندازه

نگو خونه‌ ش به ما دوره، ببین اینجاس
سر هر سفره‌ ای دارالکرم داره
کسی که گنبد و گلدسته‌ شم بخشید
حالا توی همه دل‌ ها حرم داره

اگر چه دورش و بستن
ولی راه حرم بازه
بذار دستاتو رو سینه
سلامت بال پروازه

قیام الله یعنی حا و سین و نون
حماسه توو سکوت و نور توو زندون
مذلّ المومنین یعنی همونایی
که شمشیر و گرفتن از یل میدون

حسن یعنی شجاعت یعنی اون شیری
که اصحاب شتر توی جمل دیدن
حسن یعنی عقابی که روی قله
کلاغا عهد بستن بالشو چیدن

حسن یعنی قیامی مثل عاشورا
همونقد سرخ، اما سبز، رنگ صبر
چقد سخته سکوتت باشه شمشیرت
چقد سخته شهادت توی جنگ صبر

سیاهی لشکر ظلمت
هنوز از نور می‌ ترسن
اگرچه دورش و بستن
ولی از دور می‌ ترسن