دریغا

ببار از دیده دامن دامن ای اشک
که غم زد آتشم در خرمن ای اشک
که بر این آتشم آبی فشانم
چو خشکیدی تو در چشم من ای اشک

دریغا ای دریغا ای دریغا
خدایی سایه‌ای رفت از سَر ما

خزان نیمه ی خردادم آمد
زِ دست زندگی فریادم آمد
بدیدم روی ماه رهبرم را
اِماما روی ماهت یادم آمد

دریغا ای دریغا ای دریغا
خدایی سایه‌ای رفت از سَر ما

به عشقت الفتی دیرینه داریم
امید از مشرق آدینه داریم
اگر چه روی ماهت را ندیدیم
ولی مِهر تو را در سینه داریم

دریغا ای دریغا ای دریغا
خدایی سایه‌ای رفت از سَر ما