در هوای دوست

خنده زد سپیده‌ دم سکوت شب شکست
اندک اندک آن غبار تیرگی نشست

ذره‌ای به سوی آفتاب پر کشید
شبنمی گشود بال روشن و پرید

خیز تا نماز عشق را به پا کنیم
باز روی دل به جانب خدا کنیم
خیز تا نماز عشق را به پا کنیم
باز روی دل به جانب خدا کنیم

لحظه‌های پاک و روشن گشایش است
نوبت شکفتن گل نیایش است

می‌ تپد دل من و تو در هوای دوست
من کیم تو کیستی در آن میان که او است

خیز تا نماز عشق را به پا کنیم
باز روی دل به جانب خدا کنیم

خیز تا نماز عشق را به پا کنیم
باز روی دل به جانب خدا کنیم

خیز تا نماز عشق را به پا کنیم
باز روی دل به جانب خدا کنیم