سردار دلها

حال زمین اگر زمستانی است
چهره آسمان چراغانی است
در دل کهکشان روشنایی
نور ستاره های ایرانی است

از عطش عشق دل عاشقان
تشنه چشمه های عرفانی است
قبله هر آینه ای در جهان
مشرق این ملک سلیمانی است

ابر غم آلودم و بارانی ام
موج خروشانم و طوفانی ام
از تو وجودم سر و سامان گرفت
تا بدهم شرح پریشانی ام
تا بدهم شرح پریشانی ام

خادم سلطان خراسانم و
اهل دلم زائر کرمانی ام
شکر خداوند که با نور عشق
مهر ولایت شده ارزانی ام

پرتو خورشید پرم را گرفت
شعله ورم آتش نورانی ام

صحبت پروانه و سیمرغ نیست
آمده ام تا تو بسوزانی ام

عشق صدایم زد و آهسته گفت
با جگری سوخته می خوانی ام

خسته و پیروز کنار حرم
با تن پاره پاره می خوانی ام
مردم دنیا به خروش آمدند
لایق این بدرقه می دانی ام

روح مرا پاک پذیرفته ای
تا برسانی ام به مهمانی ام

یاد امام و شهدا تا ابد
زنده ترین جلوه انسانی است
در حرم عشق هر آزاده ای
عاشق سردار سلیمانی است