سیصد و هفتاد

وقتی که از دل یه شهر تویه یه شب
سیصد و هفتاد تا گل لاله بره
حق بده اون شهر با تموم مردمش
یه شبه پاشه ره صد ساله بره

سیصد و هفتاد تا گل سرخ
سیصد و هفتاد تا صنوبر
سیصد و هفتاد تا مبارز
سیصد و هفتاد تا دلاور

این شهر حماسه آفرین است
این شهر پر از موج امید است
تا آن نفسی که بین این شهر
هر کوچه به نام یک شهید است

درسته راه و گم کردن یه عده
ولی کی گفته که ما هم بریدیم
شهادت ارث بابامون حسینه
ما ها تک تک مون بچه شهیدیم

رسمه تو شهر ما که مادرا همه
درس شهادت یاد بچه ها بدن
پدرا بچه شونو با عشق بزرگش میکنن
که یه روزی اون و برا خدا بدن

جوونه ناکامه تو شهرم
جوونی که شهید نمیشه
رو سیاهیش برا یه شهره
هر کسی رو سفید نمیشه

هر فصل میان خاک این شهر
صد ها گل لاله قد کشیده است
این شهر که در قلب غیورش
هر کوچه به نام یک شهید است

درسته راه و گم کردن یه عده
ولی کی گفته که ما هم بریدیم
شهادت ارث بابامون حسینه
ما ها تک تک مون بچه شهیدیم