روز دریا شدن

یه دماوند یه خزر یه زنده رود
یه خلیج آبی دنباله دار
دوتا رشته کوه بالا و بلند
سر هر کوه بلند صد تا سوار

یه بیابون صبور برهوت
صد تا خرمن میون گندمزار
نقشه کشور من مونده هنوز
مثه عکس یادگاری رو دیوار

مردمش عین درختای نجیب
دست به دست هم دادن قطار قطار
اگه ما رو بریزن خزون خزون
پا میشیم از رو زمین بهار بهار

این فقط یه نقشه کاغذی نیست
خیلی مهربونه اسمش وطنه
سرزمین عاشقای بی مزار
موطن گلای خونین کفنه

دل من به یاد اسمش میتپه
وصله ی جونمه ایران منه
دست به دست هم بدین رودخونه ها
روز فرخنده دریا شدنه