هروله

حرم آنجا است که داغ دلی از تیر گرفتی
حرم آنجاست که آب از لب شمشیر گرفتی

حرم آنجا است دلم کو که برای تو بگیرد
نظر مرحمتی کن که دعای تو بگیرد
نظر مرحمتی کن که دعای تو بگیرد

تو همانی که محال است دلی را بخراشی
حرم آنجا است که باشم حرم آنجا است که باشی

حرم آنجا است
حرم آنجا است
حرم آنجا است
حرم آنجا است

به تماشای درخشانی گلدسته رسیدم
حرم آنجا است
به هوای نظری از تو دویدم
حرم آنجا است
تن و جان را به سر چشمه توحید کشیدم
حرم آنجا است
تن و جان را به سر چشمه توحید کشیدم
حرم آنجا است

سر و مویی به شکار دل عشاق رها کرده ای و باز چه ها کرده ای
زمزمه آروم
تو ای فاطمه آروم
تو ای حسرت مجروح هزاران دل عاشق که سپردند به درگاه تو سر را
حرم آنجا است

حرم آنجا است که دل های شتابان به هواداری طوفان نگاهت بدمند و برسانند
لب تشنه جان را به زلال نظر پاک تو ای ماه
که با آه غبار از دل جهل همه بردی و گشودی به نگاهی در فردوس خدا را

و به دوزخ نظر تند تو فرمود
حرامی به دل و دست و زبانی
که شدم خادم تشریف گلویت
خادم تشریف گلویت
خادم تشریف گلویت
سپر حرمت ایوان تو شد
دست و زبانم
نگرانم که نخواهی
نگرانم نتوانم نتوانم

تو همانی که محال است دلی را بخراشی
حرم آنجا است حرم آنجا است
که باشم
حرم آنجا است حرم آن جاست
که باشی