گل باران

برپا شد آغاز رستاخیز
اسرافیل در شیپور
خواند خواند برپاخیز

می تازند سربازان سرداران
منت هاست یاران را بر یاران
شد این خاک چون افلاک

رعد آمد برق آمد با باران
چون یاران با دشمن می جنگیم
می جنگیم با دشمن جان داران

این همان زادگاه نوروز است
این همان سرزمین پیروز است
این همان مرز و بوم ایران است
این همان رزمگاه شیران است

مادر آب و خاک و آتش و باد
عشق را در همین ولایت ساخت

کعبه عشق عالمی ایران
وای اگر شوی ویران

آی از خواب برخیزید بی گاه است
بیدارند با خورشید بیداران

یاران را خون گل شد
خون گل شد در پیکار

آنان را می زیبد
گل باران
گل باران