مادر

قَد اَشرَقَت شمسُ‌ الضحى
زهراءُ بنتُ‌المصطفى
انسيةٌ مرضيةٌ
معصومةٌ بَدرُالدُجی
صَوّامةٌ قَوّامةٌ
منصورةٌ، رکن‌ُ الهدى

مستورةٌ محبوبةٌ
مهديةٌ کهفُ‌ الوری
ريحانةٌ حنانةٌ
صَلی عليها المرتضی

صَلی عليها حامداً
مَن في السمواتِ العُلی
صديقةٌ اَبنائُها
للناسِ اَعلامُ‌ التُقى

هر صبح از سجاده‌ اش
عِطری بهشتی می‌ رسد
وقتی صدایش می‌ زنم
مادر! دلم پر می‌ کشد

چون شمعدانی‌ ها دلم
گل می‌ دهد، با دیدنش
می‌ رویم و می‌ بالم از
آن دشت پاک دامنش

غم‌ های ما را می‌ خَرد
جایش، صفا می‌ آورد
خانه، چراغان می‌ شود
نام تو را تا می‌ بَرد

تو مادری، در سایه‌ ات،
ما غرق آرامش همه
نور امید عالمی
یا فاطمه، یا فاطمه

باغ حیا و عصمتی
دریای مهری، کوثری
ام‌ ابیهای نبی
آرام جان حیدری

انسیة‌ الحورا تویی
کوثر تویی زهرا تویی
غرقی تو، در عشق علی
دریای با دریا تویی

کی گم شود آن کودکی
که در کنار مادر است؟
آن مادری که چادرش
تنها پناه محشر است

چشم انتظار یوسفِ
زیبای تو، دنیای ما
عِطر تو دارد، می‌ شود
آرامش دلهای ما