قصه پیوسته پویندگی

جوی جوی می گذرد کو به کوی
رقص کنان زمزمه گر پرشتاب
تا که به یک رود شود رو به روی
جوی جوی

رود رود غرش شور و سرود
هست در اندیشه دریای دور
کف به لب از سیر فراز و فرود
رود رود

آب آب آبی آرام و خواب
قصه پیوسته پویندگی است
رفتن و دریا شدن یک حباب
آب آب